شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10944

یار سلطان است و من در طاعت سلطان خویش / خلق را آورده‌ام در طاعت فرمان خویش

سعی‌نابرده در این راه به جایی نرسی / مزد اگر می‌طلبی طاعت استاد ببر

همان به که لشکر به جان پروری / که سلطان به لشکر کند سروری

چو خامه در ره فرمان او سر طاعت / نهاده‌ایم مگر او به تیغ بردارد

یکی روبهی دید بی‌دست و پای                           فرو ماند در لطف و (صُنع - سُنع) خدای

دگر روز باز اتفاق اوفتاد                            که روزی‌رسان، (قوت - غوط) روزش بداد

ای گل از سیم بناگوش بُتم گیر         به وام مایه حُسن و میندیش که (غرض - قرض) حسن است

(شغال - شقال) نگون‌بخت را شیر خورد              بماند آن‌چه روباه از آن سیر خورد