شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 22266

محال است که هنرمندان بمیرند و بی‌هنران جای ایشان بگیرند.

ملک او را در کنار گرفت و هر روز نظر بیش کرد تا ولیعهد خویش کرد.

پسر به فراست استبصار به جای آورد و گفت ای پدر! کوتاه خردمند به که نادان بلند.

پسر نعره زد و گفت ای مردان بکوشید یا جامه‌ی زنان بپوشید.

تا در طلب آن بپویم و دور و نزدیک بجویم.

دهشت به خود راه ندهد و خوف و حیرت را در حواشی دل مجال نگذارد.

و این نیک آسان بودی بر من، که در صحت زن تو راحت است و در فرفت دل مرا فراغت.

که من در ملک عمر به آخر رسانیده‌ام و گرم و سرد روزگار چشیده.

استفاده از آرایه‌هایی چون سجع و تضاد    

حذف فعل به قرینه

عدم استفاده از واژگان عربی  

آوردن توصیف‌های فراوان

گفتم بگریم تا ابل چون خر فروماند به گل / وین نیز نتوانم که دل با کاروانم می‌رود

شب تا سحر می‌نغنوم و اندرز کس می‌نشنوم / وین ره نه قاصد می‌روم کز کف عنانم می‌رود

با چشم پرنیرنگ او حافظ مکن آهنگ او / کان طرّه شبرنگ او بسیار طرّاری کند

زان نور همه عالم هر شیوه‌ همی‌نالم / تا بشنود احوالم ای دوست مخسب امشب