شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 4082

یار ما چون گیرد آغازِ سماع / قدسیان بر عرش، دست افشان کنند

من نمی‌یابم مجال ای دوستان / گر چه دارد او جمالی بس جمیل

رویِ خوبت آیتی از لطف بر ما کشف کرد / زان زمان جز لطف و خوبی نیست در تفسیر ما 

رهروان را عشق بس باشد دلیل / آبِ چشم اندر رهش کردم سبیل

گر تو رفتی (فاعلاتن) / به آسانی (مفاعیلن) / باده من (مفتعلن) / سواری (فعولن)

خوانندگان (مفتعلن) / محبوب من (مستفعلن) / شعر حافظ (فاعلاتن) / توبه کردم (فاعلاتن)

باغ خرّم (فاعلاتن) / کمانْ ابرو (فعلاتن) / نیندیشم (مفاعیلن) / کارِ دلم (مفتعلن)

ای که گفتی (فاعلاتن) / پیر مغان (مستفعلن) / شاهد من (مفتعلن) / کتابی (فعولن)

خرد چشم جان است چون بنگری / تو بی‌چشم روشن جهان نسپری

مرا گَه‌گه به دردی یاد می‌کن / که دردت مرهم جان می‌نماید

مرنجان دلم را که این مرغ وحشی / ز بامی که برخاست مشکل نشیند

گرت خونابه گردد دل ز دست دوستان سعدی / نه شرط دوستی باشد که از دل بر دهان آید