شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس ششم : مجاز | آزمون شماره 15688

الا ای پیر فرزانه، مکن عیبم ز میخانه / که من در ترک پیمانه دلی پیمان‌شکن دارم

می ‌خور که عاشقی نه به کسب است و اختیار / این موهبت رسید ز میراث فطرتم

دل عالمی بسوزی چو عذار برفروزی / تو از این چه سود داری که نمی‌کنی مدارا

یکی دشت با دیدگان پر ز خون / که تا او کی آید ز آتش برون

که من شهر علمم، علی‌ام دَر است / درست این سخن قول پیغمبر است

ز یک میل کرد آفریدون نگاه / یکی کاخ دید اندر آن شهر شاه

شهری اندر هوست سوخته در آتش عشق / خلقی ‌اندر طلبت غرقه دریای غم‌اند

 ز دست جور تو گفتم ز شهر خواهم رفت / به خنده گفت که حافظ برو که پای تو بست