شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 13118

شدم ز دست تو شیدای کوه و دشت و هنوز / نمی‌کنی به ترحّم نطاق سلسله سست

دوش آگهی ز یار سفرکرده داد باد / من نیز دل به باد دهم هر چه باد، باد

امشب به راستی شب ما روز روشن است / عید وصال دوست علی رغم دشمن است

هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق / ثبت است بر جریده ی عالم دوام ما ‌

تا سر زلف تو در دست نسیم افتاده است / دل سودازده از غصّه دو نیم افتاده است

‌چشم جادوی تو خود عین سواد سحر است / لیکن این هست که این نسخه سقیم افتاده است

سایه‌ی قدّ تو بر قالبم ای عیسی‌دم / عکس روحیست که بر عظم رمیم افتاده است

همچو گرد این تن خاکی نتواند برخواست / از سر کوی تو زان رو که عظیم افتاده است

جهان بگردد لیکن نگرددش احوال

چون همه وضع جهان گذران در گذر است

از هر دو جهان بگذر، تنها زن و تنها خور

خرم بزی (زندگی کن) و جهان به شادمانی گذران