شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20759

آزادی اگر می‌طلبی، غرقه به خون باش / کین (که این) گلبن نو خاسته بی‌خاروخسی نیست

گر این همه وارسته و آزاد نبودم  / چون سرو ، چرا بهره من بی‌ثمری بود

پیش از این‌ها در مسلمانی خدایی داشتم / بت‌پرستم آن نگار نامسلمان کرد و رفت 

منزل مردم بیگانه چو شد خانه چشم  / آن‌قدر گریه نمودم که خرابش کردم 

همی رفت و سهراب با او به هم               بیامد به درگاهِ دژ، گژدهم (ماضی استمراری _ ماضی ساده)

شود کوه آهن چو دریای آب                    اگر بشنود نام افراسیاب (مضارع اخباری _ مضارع التزامی)

نبینی که درویش بی دستگاه                    به حسرت کند در توانگر نگاه (مضارع اخباری _ مضارع اخباری)

پیاده مرا زان فرستاد، طوس                  که تا اسب بستانم از اشکبوس (ماضی ساده _ ماضی ساده)

 هر که خواهد گو بیا و هر چه خواهد گو بگو              کبر و ناز و حاجب و دربان بدین درگاه نیست

 حدیث از مطرب و می گو و راز دهر کمتر جو               که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معمّا را

 ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند               تا تو نانی به کف آریّ و به غفلت نخوری

 آن‌که پامال جفا کرد چو خاک راهم              خاک می‌بوسم و عذر قدمش می‌خواهم

سال‌ها دل حرکت کرد چو پرگار فلک / تا به کوی تو سکون یافته از مرکز خاک

 از آن رو سرو باشد تازه و تر / که پا از مرز خود ننهد فراتر

در حرکت باش از آنک آب روان نفسرد / کز حرکت یافت عشق سر سراندازیی

از پایه‌ی خود هر که نهد پای فراتر / مستی است که پروای لب بام ندارد