شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هفتم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن های 10 و 11 | آزمون شماره 10558

فرهنگ هند از فرهنگ ایرانی تاثیر می پذیرفت؛ به طوری که فضلای هند برای تالیف کتاب و سرودن شعر از زبان فارسی استقبال می‌کردند.

شاهان صفوی در ترویج و گسترش زبان ترکی در ایران نقش بسزایی داشتند.

شاعران دوره صفوی پی برده بودند که سبک عراقی از واقعیت دور شده؛ لذا برای بازگشت به سوی حقیقت باید انتقاد سیاسی و اجتماعی میکردند که قالب غزل را مناسب این کار می‌دانستند.

همزمان با رشد ادبیات در هند، خراسان و آذربایجان از کانونهای مهم شعرا قرار گرفت.

از شاعران دوره صفوی است که شعرش حدّ واسط سبک دوره عراقی و هندی است و واقع‌گرایی شاخصه اصلی شعر اوست. (وحشی بافقی)

از شعرای معروف در دوره صفوی است و لقبش «خلاق المعانی ثانی» است. (کلیم کاشانی)

از شاعران دوره صفوی است. او در سرودن شعر مذهبی معروف و ترکیب‌بند عاشورایی او زبانزد است. (محتشم کاشانی)

از شاعران تأثیرگذار قرن یازدهم است که شعرش از نظر دقت، ظرافت و رقّت معانی مشهور است. (بابا‌فغانی شیرازی)

بیدل دهلوی: کاربرد مضمون‌های پیچیده و استعاره‌های خیال‌انگیز و تخیل‌های رمزآمیز شاعرانه از ویژگی‌های شعر اوست.

کلیم کاشانی: در سرودن شعر مذهبی دستی داشت و ترکیب‌بند عاشورایی او زبانزد است.

وحشی بافقی: شعر او واقع‌گراست و سبک شعر او حدّ واسط سبک دوره عراقی و دوره هندی است.

بابافغانی شیرازی: از شعرای تأثیرگذار قرن دهم که شعرش به دقت و ظرافت و رقّت معانی شهرت دارد.