شرکت در آزمون آنلاین دین و زندگی 3 - درس اول: هستی بخش

این بیت «خشک ابری که بود ز آب تهی / ناید از وی صفت آب دهی»، مؤید کدام استدلال نیازمندی جهان در پیدایش به خدا است؟

مقدمه اول: پدیده، برای موجود شدن نیازمند پدیدآورنده‌ای است که خودش پدیده نیست

مقدمه اول: موجودات جهان، وجود و هستی‌شان از خودشان نیست

مقدمه دوم: موجودات جهان، وجود و هستی‌شان از خودشان نیست

مقدمه دوم: پدیده، برای موجود شدن نیازمند پدیدآورنده‌ای است که خودش پدیده نیست

اگر بخواهیم مقایسه‌ای میان رابطة جهان با خداوند و ساعت با سازندة آن داشته باشیم، کدام موضوع به ذهن انسان متبادر می‌شود؟

هر دو نیازمند خالق هستند و این نیاز در هستی‌بخشی و بقا است یعنی یک نوع نیاز دائمی دارند.

دوام و بقای ساعت وابسته به ساعت‌ساز نمی‌باشد، ولی بقای جهان وابسته به خالق آن است.

هر دو مرکب از اجزا هستند و نظم و پیچیدگی جهان فراتر است و ساعت‌ساز نظم‌دهنده و هستی‌بخش آن است.

هر دو پدیده هستند و ساعت‌ساز هستی‌بخش ساعت است و خداوند هستی‌بخش و خالق جهان است.

مفهوم قابل ادراک از آیۀ شریفۀ ﴿یَسأَلُهُ مَن فِی السَّماواتِ وَ الاَرضِ کُلَّ یَومٍ هُوَ فی شَأنٍ﴾ در کدام مورد به درستی آمده است؟

تمام موجودات، وجود خود را از او می‌گیرند و به سبب او پیدا و آشکار شده و پا به عرصۀ هستی می‌گذارند، پس خدا نور هستی است.

آنان که به دقّت و تأمّل در جهان هستی می‌نگرند، در هر چیزی خدا را مشاهده می‌کنند و علم و قدرت او را می‌بینند.

وجود و هستی همۀ موجودات همواره و در هر «آن» به خدا وابسته است و هر لحظه اراده کند، آنها از بین می‌روند.

هر چه معرفت انسان به خود و رابطه‌اش با خدا بیشتر شود، نیاز به او بیشتر احساس می‌شود و عجز و بندگی خود را بیشتر ابزار می‌کند.

با توجه به آیۀ شریفه ﴿یساله من فی السماوات و الارض...﴾ پیام آیه در کدام‌یک از ابیات زیر هویدا است؟

باد ما و بود ما از داد توست هستی ما جمله از ایجاد توست

به صحرا بنگرم صحرا تو بینم به دریا بنگرم دریا تو بینم

خشک ابری که بود ز آب تهی ناید از وی صفت آب دهی

دلی کز معرفت نور و صفا دید به هر چیزی که دید اول خدا دید

در پاسخ به این سؤال که: «موجودات جهان، هستی خود را وامدار چه کسی هستند»، از کدام عبارت شریفه مدد می‌جویم و در چه صورت چیزی دیگر پدیده نیست؟

﴿انتم الفقراء الی الله﴾ ـ اگر نیاز به پدیدآورنده نداشته باشد.

﴿و الله هو الغنی الحمید﴾ ـ اگر خودش ذاتاً وجود داشته باشد.

﴿انتم الفقراء الی الله﴾ ـ اگر خودش ذاتاً وجود داشته باشد.

﴿و الله هو الغنی الحمید﴾ ـ اگر نیاز به پدیدآورنده نداشته باشد.

شرکت در آزمون آنلاین دین و زندگی 3 - درس اول: هستی بخش | آزمون شماره 4738