شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10491

آری افلاک معالی است خراسان چه عجب / که بر افلاک چو شیطان شدنم نگذارند
 

از دوست به یادگار دردی دارم / کان درد به صد هزار درمان ندهم
 

من آتشین زبانم از عشق تو چو شمع / گویی همه زبان شو و سر تا قدم بسوز
 

همه سوی دوزخ نهادید روی / سپردید دل ها به گفتار اوی
 

افسوس که سرمایه ز کف بیرون شد / وز دست اجل بسی جگرها خون شد

دو چشم من چو جیحون شد ز گریه / که آن گوهر در این دریا کجا شد

همچو خاتم به دهان می‌شدت انگشت ندامت / گر کسی ای گهر پاک خریدار تو می‌شد

تا چند اسیر رنگ و بو خواهی‌شد / چند از پی هر زشت و نکو خواهی‌شد