شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 8: اختیارات شاعری 2 (وزنی) | آزمون شماره 9666

چو گل هر دم به بویت جامه بر تن / کنم چاک از گریبان تا به دامن

پیش رخ تو ای صنم کعبه سجود می‌کند / در طلب تو آسمان جامه کبود می‌کند

می‌نماید عکس می در رنگ و روی مهوشت / همچو برگ ارغوان بر صفحۀ نسرین غریب

قناعت توانگر کند مرد را / خبر کن حریص جهانگرد را

ای مهربان‌تر از برگ در بوسه‌های باران / بیداری ستاره در چشم جویباران

درگیر ظلمتم که پی یک نشانه است / هرجا چراغ دیده گمان کرده خانه است

بشنو از نی چون حکایت می‌کند / از جدایی‌ها شکایت می‌کند

نفسم بند نفس‌های کسی هست که نیست / بی‌گمان در دل من جای کسی هست که نیست

تو اگر مهر گسستی و شکستی دل خواجو / به درستی که من آن عهد که بستم نشکستم

فدای دوست نکردیم عمر و مال، دریغ / که کار عشق به من این قدر نمی‌آید

کس ندانست که منزلگه معشوق کجاست / آن ‌قدر هست که بانگ جرسی می‌آید

سعدی از عقبی و دنیا روی در دیوار کرد / تا تو در دیوار فکرش نقش خود بنگاشتی

گر بر در وصالت امید بار بودی / بس دیده کز جمالت امیدوار بودی

ذره نماید آفتاب ار به جمال تو رسد / عین کمال خسته باد ار به کمال تو رسد

هر تار ز مژگانش تیری دگر اندازد / در جان شکند پیکان چون در جگر اندازد

عقل ز دست غمت دست به سر می‌رود / بر سر کوی تو باد هم به خطر می‌رود