شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 19901

برای دیدن دیدار دوست از دشمن / توان کشیدن اگر صدهزار الم باشد

ز ره سوی ایوان کشیدند شاد / همه رنج‌ها پهلوان کرد یاد

جور دشمن چه کند گر نکشد طالب دوست؟ / گنج و مار و گل و خار و غم و شادی به هم‌اند

کشیدی ورا گفت بسیار رنج / کنون برخور ای رنج‌دیده ز گنج

نور گیتی‌‌فروز چشمه هور (خورشید) / زشت باشد به چشم موشک کور (اهمیّت نوع نگاه)

چو یک‌بار گفتی مگو باز پس / که حلوا چو یک‌بار خوردند بس (نکوهش تکرار سخن)

نیاید نکوکار از بَدرگان / محال است دوزندگی از سگان (بی‌اثر بودن تربیت)

نپندارم ار بنده دم درکشد / خدایش به روزی قلم درکشد (نپذیرفتن منّت دیگران)

زبان شعر، ساده و جمله‌ها کوتاه و واژگان غیر فارسی در آن کم است.

در ابیات سوم و چهارم؛ آرایة «تضاد» دیده می‌شود.

در بیت اول، آرایة تشبیه وجود دارد اما واژه‌های «چو» ادات تشبیه نیستند.

قالب شعر، غزل است.