شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 12620

دی سرو به باغ سرفرازی می‌کرد/ سوسن به چمن زبان‌درازی می‌کرد (تلمیح)

شهاب‌وار به‌دنبال دشمنان چون دیو/ فرو بریدم صد کوه آسمان‌پیکر (تلمیح)

به فلک می‌رسد از روی چو خورشید تو نور/ قل هو الله احد چشم بد از روی تو دور (تضمین)

همت مردانه می‌خواهد گذشتن از جهان/ یوسفی باید که بازار زلیخا بشکند (کنایه)

مگر خورشید و گل را کس چه گفته است؟ / که این لب بسته و آن رخ نهفته است

چو نازل شد به فرش سبزه چون گل / به گل افشاند زلف همچو سنبل

به‌سان سبزه پریشان سرگذشت شبم / نیامدی تو که مهتاب این چمن باشی

بوی آغوش تو را از نفس گل شنوم / گل نورسته مگر دوش در آغوش تو بود؟

نگران با من استاده سحر / صبح می‌خواهد از من / کز مبارک دم او آورم این قوم به جان باخته را بلکه خبر / در جگر خاری لیکن / از ره این سفرم می‌شکند

دست‌ها می‌سایم / تا دری بگشایم / به عبث می‌پایم / که به در کس آید

گرم یادآوری یا نه / من از یادت نمی‌کاهم / تو را من چشم در راهم

نازک آرای تن ساق گلی / که به جانش کشتم / و به جان دادمش آب / ای دریغا به برم می‌شکند

بر آتش عشقت آب تدبیر/ چندان که زدیم باز ننشست

خود کردن و جرم دوستان دیدن/ رسمی است که در جهان تو آوردی

یک روز به بندگی قبولم کن/ روز دگرم ببین که سلطانم

من نیز به خدمتت کمر بندم/ باش که غلام خویشتن خوانی