شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 11065

ز بس بلندی،ظل زمین به من نرسد/نه ام سپید صباح است و نه سیاه مسا

در بحر ضلال کشتی ای نیست/جز حب علی به قول مطلق 

نانم افزوده و آبرویم کاست/ بینوایی به از مذّلت خواست

از غایت تشنگی که بردم / در حلق نمی رود زلالم

هرکه را وقتی دمی بودست و دردی سوختست / دوست دارد نالۀ مستان و های و هوی را 

روی اگر پنهان کند سنگین‌دل سیمین‌بدن / مشک غمازست نتوان نهفتش بوی را 

ما ملامت را به جان جوییم در بازار عشق / کنج خلوت پارسایان سلامت جوی را 

ای گل خوشبو اگر صد قرن باز آید بهار / مثل من دیگر نبینی بلبل خوشگوی را 

مرد دانا به هر چه در نگرد / عیب بگذارد و هنر نِگرد

هر که بود عاقل و فرزانه ای / خود برهاند ز رهِ چاره ای

نقش بر دیوار، مثل آدم است / بنگر از صورت چه چیز از او کم است

نه پای گزین، نه سرنشین باش / گه گه چو کمر میان گزین باش