شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16320

برآسود پس لشکر از هر دو روی/برفتند روز دوم جنگجوی

چنان نیزه بر نیزه انداختند/ سنان یک به دیگر برافراختند

به پیش پدر شد پر از خون جگر/ پر اندیشه دل پر ز گفتار سر

بگفت آنکه در دل مرا درد چیست / همی گفت چندی و چندی گریست

اصحاب حزم گناه ظاهر را عقوبت مستور جایز نشمرند.

و چندان که شایانی قبول حیات از این جثّه زایل گشت، برفور متلاشی گردد.

اندیشه با اتباع خویش در میان نهاد و احوال خویش در مطاوعت و صدق مناصحت به قابوس نوشت.

این مسأله خلاف آن غیاث است که خواجه کرده است که یزدان متبوع است برخیر و قادر نیست بر شر.

دور فلکی یکسره بر منهج عدل است                        خوش باش که ظالم نبرد راه به منزل

به تدبیر صفای طینت ظالم مبر زحمت                       سیاهی نیست ممکن از سر داغ پلنگ افتد

می‌جهند از آه مظلومان سلامت ظالمان                       برق اگر سالم ز خرمنگاه می‌آید برون

ز زخم تیر مکافات ظالمان نرهند                       که پیشتر ز نشان ناله از کمان خیزد

 آخُره، غارب، وقب، گُرده

 غارب، آخُره، وقب، کُلّه 

آخُره، کُلّه، غارب، گُرده 

 غارب، کُلّه، وقب، آخُره

چو عمر نفس پرستان که بر محال گذشت آن / برفتی از سر غفلت نپرسمت که کجایی

اگر از قیاس جان را جگر آهنین نبودی / نتواندی کشیدن ستم دل چو سنگش

چو سالکان طریقت به کوی عشق درآی / به دل اگر نه غم از ترک پا و سر داری

به کارزار پناه جهان بود به دو چیز / چو کار تنگ درآید به طالع و به سپاه