شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9494

چون که خورشید از میان برشد / آسمان پر ز نرگس از سر شد

هم جان بدان دو نرگس جادو سپرده ایم / هم دل بدان دو سنبل هندو سپرده ایم

کس به دور نرگست طرفی نیست از عافیت / به که نفروشد مستوری به مستان شما

نرگسش عربده جوی و لبش افسوس کنان/ نیم شب دوش به بالین من آمد بنشست

یک کربلا شکوه به چشمت نهفته است                                                                ای روضه مجسّم گودال قتلگاه

گفت: «ازبهر غرامت جامه‌ات بیرون کنم»                                                           گفت: «پوسیده است جز نقشی ز پود و تار نیست»

این شکر چون کنیم که هر ذره خاک ما                                                              از داغ عشق، رنگ سویدا گرفته است

به حرف عشق دلِ داغدار من زنده است                                                              که آتش، آب حیات است جانِ سوخته را

هر که از این چهار خصلت یکی را مهمل گذارد، روزگار حجاب مناقشت پیش مرادهای او بدارد.

یک یک ضیاع را نام بر وی خواندند اقرار کرد به فروختن آن به طوع و رغبت.

اگر مصلحت بینی به شهر اندر برای تو مقامی بسازم که فراغ از این به دست دهد و به صلاح اعمال شما اقتدا کنند.

تا مر این روزه رضا و حدیقه علیا چون بهشت به هشت باب اتّفاق افتاد.

الف، ب، ج، د، ه_

د، ب، ه_، ج، الف

د، الف، ج، ب، ه_

الف، ه_، ب، ج، د