شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 27455

رشتۀ تسبیح اگر بگسست معذورم بدار/دستم اندر ساعد ساقیّ سیمین‌ساق بود

سرو را بین بر سماع بلبلان صبح‌خیز/همچو سرمستان به بستان، پای کوب و دست زن

آن خرمن گل، نه گل که باغ است/ نه باغ ارم، که باغ مینوست

صدای سمّ سمند سپیده می‌آید/یلی که سینۀ ظلمت‌دریده می‌آید

ج _ ب _ د _‌ الف

 ج _ الف _ ب _ د

ب _ ج _ الف _ د 

ب _ الف _ د _ ج

بلبلکان با نشاط، قمریکان با خروش/ در دهن لاله مشک، در دهن نحل نوش

ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد/ دل رمیده ما را انیس و مونس شد

دانه خال تو خون، از چشم صیاد آورد/ این سپند شوخ آتش را به فریاد آورد

زان نمکدان لب شیرین شور‌انگیز تو/ دانه خال سیه بر قرص سیمین بسته‌اند

مرا گفتی: که از پیر خرد پرسم علاج خود / خرد منع من از عشق تو فرماید چه فرمایی (واژه‌آرایی، تشخیص)

مراد ما نجویی ورنه رندان هوس‌جو را / بهار شادی‌انگیزی حریف باده پیمایی (واج‌آرایی، تضاد)

من آزرده‌دل را کس گره از کار نگشاید / مگر ای اشک غم امشب تو از دل عقده بگشایی (واج‌آرایی، کنایه)

گویند اصل آدمی خاک است و خاکی می‌شود / کی خاک گردد آن کسی کو خاک این درگاه شد (تلمیح، واژه‌آرایی)