شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس ششم : مجاز | آزمون شماره 16590

سرو بگذار که قدی و قیامی دارد/ گو ببین آمدن و رفتن رعنایی را

به عشق روی نکو دل کسی دهد سعدی/ که احتمال کند خوی زشت نیکو را

لبت بدیدم و لعلم بیوفتاد از چشم/ سخن بگفتی و قیمت برفت لؤلؤ را

 دگر به دست نیاید چو من وفاداری / که ترک می‌ندهم عهد بی‌وفایی را

ابجدِ عشق مجاز از نو نیازان خوش‌نماست / پیر گشتی واگذار این بازی طفلانه را

دامن فرصت مده از کف که دوران بهار / نیست چندانی که گل بر سر کشد پیمانه را

از خس و خاشاک بگذر گرد گل‌ها طوف کن / تا چو زنبور عسل پُر شهد سازی خانه را

آسمان‌ها در شکستِ من کمرها بسته‌اند / چون نگه دارم من از نُه آسیا یک دانه را