شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 376

همه ارکان چو لباس آمد و صنعش چو بدن / چند مغرور لباسی بدن انسان بین

مکن تا توانی دل خلق ریش / وگر می‌کنی می‌کنی بیخ خویش

گر بزند بی‌گناه عادت بخت منست / ور بنوازد به لطف غایت احسان اوست

 سعدیا گر نکند یاد تو آن ماه مرنج /  ما که باشیم که اندیشه ما نیز  کنند

وامقی بود که دیوانه عذرایی بود / منم امروز و تویی وامق و عذرای دگر

از پی بهبود درد ما دوا سودی نداشت / هر که شد بیمار درد عشق بهبودی نداشت

ای که می‌گویی نداری شاهدی بر درد عشق / جان غم‌پرورد و آه سرد و روی زرد چیست؟

آنچه کردی، آنچه گفتی غایت مطلوب بود / هر چه گفتی خوب گفتی هر چه کردی خوب بود

عجب نیست از خاک اگر گل شکفت / که چندین گل‌اندام در خاک خفت

مطربا وقت است تا آری به سوی چنگ چنگ/ بلکه میبایست نگذاری دمی از چنگ چنگ

 طريقی فرا پيش گير و رهی/ همی رو كه از قيد هستی رهی

نرگس افسونگرش آهو شده / مستی آهو برش آهو شده

رواق منظر چشم من آشیانۀ توست / کرم نما و فرود آ که خانه خانۀ توست

 دلا منال ز بیداد و جور یار که یار / تو را نصیب همین کرد و این از آن داد است

وصلِ تو اجل را ز سرم دور همی داشت / از دولتِ هجرِ تو کنون دور نمانده است

تو باز حسن پراندی و من کبوتر دل / کبوتری که رود سوی باز ناید باز

دو

سه

چهار

پنج