شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 23849

مرا صورت نمی‌بندد که دل یاری دگر گیرد / مرا بیکار بگذارد سر کاری دگر گیرد

دل خود را دهم پندی اگرچه پند نپذیرد / که بگذارد هوای او هواداری دگر گیرد

ازو دوری نیارم جست ترسم زآن‌که ناگاهی/ خورَد زنهار با جانم وفاداری دگر گیرد

اگر زآن لعل شکربار بفروشد به جان مویی/ رضای او بجوید جان خریداری دگر گیرد

سعدیا دی رفت و فردا هم‌چنان موجود نیست (سعدِیا دی رَفتُ فَردا همچِنان مُوجود نیست)

چون سرآمد دولت شب های وصل (چُن سَرامَد دُلَتِ شب‌هایِ وصل)

هم تو منزّهی ز جا هم همه جای حاضری (هم تُ مُنَززَهی زِ جا هم هـَمِ جای حاضِری)

این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار (این نقد بِگیرُ دَستَزان نِسیِ بِدار)

دو

سه

چهار

پنج