شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 30292

هم‌‌نشینان تو خارانند و بس/ گل چه ارزد پیش تو ای بوالهوس

خیال روی کسی در سر است هر کس را/مرا خیال کسی کز خیال بیرون است

ما خاک تیره و رخ خوب تو آفتاب/ما صید لاغر و سر زلفت کمند ما

پای استدلالیان چوبین بود/پای چوبین سخت بی‌‌تمکین بود

بی ‌گل روی تو بس خار که در پای من است / کیست کز پای برون آورد این خار مرا (کنایه ـ تشبیه)

حافظ وظیفه تو دعا گفتن است و بس / در بند آن مباش که نشنید یا شنید (تکرار ـ ‌کنایه)

ببین پیاله هزاران به روی دشت ز لاله / به روی دشت قدم نه به روی دست پیاله (واژه‌آرایی ـ تشبیه)

دستبرد و زور تو منسوخ کرد اندر جهان / دستبرد رستم دستان و زور زال زر (واج‌آرایی ـ واژه‌آرایی)

من مانده‌ام مهجور از او دیوانه و رنجور از او / گویی که نیشی دور از او در استخوانم می‌رود

کنم با وصل و هجران صبر چندانی که بتوانم / که باشد صبر در آغاز صبر و نوش در پایان

امید لذت و عیش از مدار چرخ مدار / که در دیار کرم نیست ز آدمی دیار

به جانت کز میان جان ز جانت دوست‌تر دارم / به حقّ دوستی جانا که باور دار سوگندم

ج _ د _ ب _ الف

د _ ج _ ب _ الف

د _ ج _ الف _ ب

ج _ ‌د _ الف _ ‌ب

تلمیح

واج‌آرایی

واژه‌آرایی

تشبیه