شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8260

برآمد بر آن تخت فرخ پدر / به رسم کیان بر سرش تاج زر ( ملی)

ورا بود جهان سالیان پانصد / نیفکند یک رورز بنیاد بد (خرق عادت)

ز زین برگرفتش به کردار باد / زدش بر زمین، داد مردی بداد ( قهرمانی)

نشست از بر زین چو کوهی بزرگ / که بنهد بر پشت پیلی سترگ (خرق عادت)

ائتذار - دحا - صواب - ورطه

اعتذار - دها - صواب - ورته

اعتذار - دها - ثواب - ورطه

ائتذار - دحا - ثواب - ورته

لاابالی چه کند دفتر دانایی را / طاقت وعظ نباشد سرِ سودایی را

دیده را فایده آن است که دلبر بیند / ور نبیند چه بوَد فایده بینایی را

سرو بگذار که قدّی و قیامی دارد / گو ببین آمدن و رفتن رعنایی را   

گر برانی نرود ور برود بازآید / ناگزیر است مگس دکّه حلوایی را

ما چو سیلیم و تو دریا ز تو دور افتادیم                                 به سر و روی دوان گشته به سوی وطنیم

از ازل بالانشین بودیم و گویی تا ابد                                     جذبه او می‌رسد ما را به بالا می‌کشد

تو مرغ گلشن قدسی، نه درخور قفسی                                  قفس ‌شکن که به گلزار قدس بازرسی

ترک کوی تو نمی‌گیرم اگر می‌میرم                                     روضه کوی تو فردوس برین است مرا