شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 24409

کمی لغات عربی، حاکم بودن روح اندرز بر شعر، آسانی قافیه و ردیف

قالب شعر قصیده است، پندآموز بودن اشعار، استفاده از دو نشانه برای یک متمم

استفاده از آرایه‌های ادبی در حدّ اعتدال، واقع‌گرا بودن شعر، سادگی زبان شعر

ساده بودن قافیه و ردیف، سادگی فکر و کلام، کهنه و مهجور بودن بخشی از لغات در مقایسه با دوره‌های بعد

چون دل و جان سَنایی طَبع فَرخ ‌زاد را
چُن دِلُ جانِ سَنایی طَبعِ فَرُخ‌زاد را

باز بر عشاق صوفی طبع صافی جان‌گمار
باز بَر عُشاقِ صوفی طَبعِ صافی جان گُمار

سر برآوردند مشتی گوشه گشته چون کمان
سر بَراوَردَند مُشتی گوشِ گَشتِ چُن کَمان

بوسه مگر دادمی من کف پای تو را
بوسه مَگَر دادمَی مَن کفِ پایِ تُ را

 سپاس و آفرین خدای را که این جهان و آن جهان را آفرید و ما بندگان را اندر جهان پدیدار کرد و نیک‌اندیشان را و بدکرداران را پاداش و بادافراه برابر داشت.

 و هر گاه که مجهولان و بی‌اصلان و بی‌فضلان را عمل فرماید، و معروفان و فاضلان و اصیلان را معطل گذارد دلیل بر نادانی و بی‌کفایتی وزیر باشد.

 و آن چه گفتم که: «من از خداوند تعالی توفیق و استعانت خواهم» مراد آن بد که بنده را ناصر، به جز خداوند نباشد که وی را بر خیرات نصرت کند.

 یکی پاک‌کردن دل است از اخلاق ناپسندیده؛ چون خشم و بخل و حسد و کبر و عُجب و ریا که این اخلاق را مهلکات گویند و عقبات راه دین گویند.