شرکت در آزمون آنلاین تاریخ 1 (ایران و جهان باستان)  - درس 15: زبان و آموزش | آزمون شماره 3104

این زبان از قدیمی ترین زمان تا پایان هخامنشیان رواج یافت.
 

از زمان سقوط هخامنشیان تا پایان دوران ساسانیان رواج یافتند.
 

 از پایان دوران ساسانیان تا اوایل دوران اسلامی رواج یافتند.
 

در دوران اسلامی به تدریج در مناطق مختلف ایران رواج یافتند.
 

در ایران باستان، نقل شفاهی داستان ها و تعالیم دینی و ادبی، بر کتابت و نوشتن ترجیح داده می شد.
 

از دوره اشکانیان هیچ نوشتۀ ادبی به زبان و خط پارتی بر جا نمانده است، اما شواهد بسیاری دلالت بر وجود ادبیات شفاهی پرباری در آن دوره دارد.
 

در زمان حکومت ساسانی نقل داستان های ملی و پهلوانی رواج فراوان یافت و شاعران و موسیقی دانان دوره گرد معروف به گوسان ها با شور و هیجان این داستان ها را برای مردم تعریف می کردند.
 

سنت نقالی و قصه گویی حتی پس از تدوین خدای نامه و شاهنامه، همچنان در ایران تا دوران معاصر ادامه یافته است.
 

الهیات ـ  تا قرون نخستین اسلامی
 

فلسفه و حقوق ـ  تا اوایل دوران عباسی
 

علوم عقلی و نقلی ـ  تا پایان دوره ساسانی
 

پزشکی ـ  تا قرون نخستین اسلامی