شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 18952

نه شرط عقل بود با کمان ابروی دوست/که جان سپر نکنی پیش تیربارانش

ز کعبه روی نشاید به ناامیدی تافت/کمینه آن که بمیریم در بیابانش

حریف را که غم جان خویشتن باشد/هنوز لاف دروغ است عشق جانانش

حکیم را که دل از دست رفت و پای از جای/سر صلاح توقّع مدار و سامانش

برو شیر درّنده باش ای دغل/ مینداز خود را چو روباه شل (تعلیمی)

به سوزی ده کلامم را روایی/ کز آن گرمی کند آتش گدایی (عرفانی)

آیینه نگاهت پیوند صبح و ساحل/ لبخند‌ گاه‌گاهت صبح ستاره‌باران (غنایی)

ماند قد من و تو، این تیر و این کمان را/ تیر این‌چنین فتاده دور از کمان ندیدم (حماسی)

به نام خداوند جان و خرد/ کزین برتر اندیشه برنگذرد

خداوند نام و خداوند جای/ خداوند روزی ده رهنمای

به هستیش باید که خستو(معترف) شوی/ ز گفتار بیکار یکسو شوی

پرستنده باشی و جوینده راه/ به ژرفی به فرمانش کردن نگاه

گامی از بود خود فراتر شد/ تا خدا دیدنش میسر شد

دید معبود خویش را به درست/ دیده از هرچه دیده بود بشست

پرستش گرفت آفریننده را/ جهاندار و بیدار و بیننده را

خداوند پیروزی و برتری/ خداوند افزونی و کمتری

فصاحت، به چگونگی و کیفیت واژگان بازمی‌گردد.

بلاغت، هم به فصاحت توجه دارد و هم به چگونگی معنا.

فصاحت به جنبه‌های ظاهری لفظ و سخن می‌نگرد.

بلاغت یعنی معنای کلام ما به آسانی فهمیده شود.

کاربرد سجع، کنایه و تشبیه در متن مشهود است.

کاربرد واژگان ترکی و مغولی از ویژگی‌های متن است.

در متن حذف فعل به قرینه یافت می‌شود.

این متن از نمونه‌های نثر فارسی دوره‌ دوم است.