شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10969

یک

دو

سه

چهار

زهی چمن ساز صبح فطرت تبّسم لعل مهرجویت / ز بوی گل تا نوای بلبل فدای تمهید گفت و گویت

به جستجو هر طرف شتابم همان جنون دارد اضطرابم / به ریز پایت مگر بیابم دلی که گم کرده ام به کویت

ز گلشنت ریشه ای نخندد که چرخش افسردگی پسندد / چو ماه نو نقش جام بندد لبی که تر شد به آب جویت

اگر بهارم تو آبیاری و گر چراغم تو شعله کاری / ز حیرت من خبر نداری بیارم آیینه روبه رویت 

نواحی نشینان آن کوهسار

تظلم نمودند هنگام بار

چون ز اوامر حدیث یا ز نواهی کند

حل مسائل همه نیک گمانی کند

ای که محجوری عشاق روا می‌داری

عاشقان را ز بر خویش جدا می‌داری

صد هزاران این چنین اشباه بین

فرقشان هفتاد ساله راه بین

ز پادشاه و گدا (فارقم/ فارغم) بحمدالله/گدای خاک در دوست پادشاه من است

در دشت روم خیمه زدیّ و (غریو/ قریو) کوس/تا دشت سند رفت و بیابان سیستان

شاه (قاضی/ غازی) خسرو گیتی‌ستان/آن که از شمشیر او خون می‌چکید

طرب‌سرای وزیر است ساقیا (مگزار/ مگذار)/که غیر جام می آن‌جا کند گران‌جانی