شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 16116

الف-ب-پ-ت

الف-پ-ت-ب

ب-ت-پ-الف

ب-پ-ت- الف

سرشک من که ز طوفان نوح دست برد / ز لوح سینه نیارست نقش مهر تو شست

نیم چون خاکیان آلوده گرد کدورت‌ها / صفای چشمه مهتاب دارد جان پاک من

در نعل سمند او، شکل مه نو پیدا / وز قد بلند او، بالای صنوبر پست

نقطه خال تو را دید به پرگار وجود / یکسر از دایره عقل، برون شد دل من

دیوان حافظی تو و دیوانۀ تو من / اما پری به دیدن دیوان نیامدی

صد شکن بر زنگبار انداخته / سنبل زنگی ‌وش هندوی تو

گر چه خورشید فلک چشم و چراغ عالم است / روشنایی‌بخش چشم اوست خاک پای تو

آخر چه معنی آرم از آن آفتاب ‌ْروی / کاو بوی خود به صبح‌دم از من دریغ داشت

مرا که چشم ارادت به روی و موی تو باشد / دلیل صدق نباشد نظر به لاله و سنبل

گویی سکندرم ز پی آب زندگی / عمرم گذشت و چشمه حیوان نیافتم

 ز افراسیاب دهر خراب است ملک دل / دردا که زور رستم دستان نیافتم

واله و شیداست دایم همچو بلبل در قفس / طوطی طبعم ز عشق شکر و بادام دوست