شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس یکم : نیکی | آزمون شماره 671

بساز اي مطرب خوشخوان خوشگو/به شعر فارسی صوت عراقی

جدا شد یار شیرینت کنون تنها نشین اي شمع/ که حکم آسمان است این اگر سازي اگر سوزي

از آن پس بسازید سهراب را/ ببندید یک شب بر او خواب را

چه سازیم و این را چه درمان کنیم؟/ به دانش مگر چاره جان کنیم

گر پای سعی در سر کارم نهند خلق / بی دست لطف تو نشود کار ساخته

بیکاری و توکل دور است از مروّت / بر دوش خلق مفکن زنهار بار خود را 

ز کار تا نرود دست و پاس سعی تو را / امید رزق ز دست دعا نباید داشت

از توّکل در حنا مگذار دست سعی را / قفل روزی گر کلیدی دارد ابرام(پافشاری) است و بس

من به رنج و خروش متصلم

وز نشاط و سرور مهجورم

مثال صورتی پوشیده گرچه

منزه بود از امثال و اشباه

شیر گردون که همه شیردلان از تو برند

جگر وصف‌شکنی و حمیت و ستیزه‌گری

پرّان شده جان ها و روان‌ها ز نواحی

این حلقه مستان خرابات خراب است

ما قصۀ سکندر و دارا نخوانده‌ایم/ از ما به جز حکایت مهر و وفا مپرس

به سرو گفت کسی میوه‌ای نمی‌آری؟/ جواب داد که آزادگان تهی‌دستند

سرکش مشو که چون شمع از غیرتت بسوزد/ دلبر که در کف او، موم است سنگ خارا

در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم/ سرزنش‌ها گر کند خار مغیلان غم مخور.حمیّت: غیرت، جوانمردی، مردانگی