شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 13028

سبک عراقی از اوایل قرن هفتم تا اواخر قرن دهم به مدت ۳۰۰ سال، سبک غالب متون ادب فارسی بود.

دلیل نامگذاری سبک این دوره به عراقی این است که بعد از حملۀ مغول، کانون‌های فرهنگی از خراسان به عراق عجم منتقل شد.

به علت کشته و یا متواری شدن دانشمندان و ادیبان، وضعیت زبان و ادبیات فارسی دچار سستی و نابسامانی گردید.

در حوزه‌های ری، فارس، همدان و اطراف آن ها آثار ارزشمندی پدید آمد و زمینه‌هایی برای تغییر سبک از خراسانی به عراقی ایجاد شد.

آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است / با دوستان مروّت با دشمنان مدارا

عاقبت نقشی بر آب است اعتبارات جهان / نام، جای خود چه لازم در نگین‌ها واکند!

بنشین خورشیدوار می خور جمشیدوار / فرّخ و امیدوار چون پسر کیقباد

غلام همّت آنم که زیر چرخ کبود / ز هرچه رنگ تعلّق پذیرد آزاد است

یک

دو

سه

چهار