شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - علوم و فنون ادبی 2 | آزمون شماره 15333

نثر فنی، کم کم در قرن هفتم ضعیف شد و در قرن هشتم با سیطره تیموریان بر ایران از میان رفت.

در این دوره ملاحسین واعظ کاشفی کتاب کلیله و دمنه را به انشای دوره خود بازگرداند و آن را انوار سُهیلی نامید.

از ویژگی‌های نثر این دوره ورود لغات قبایل مختلف ترک و مغول به زبان فارسی است که در دوره تیمور سرعت رشد آن بیشتر شد؛ اما این جریان در زبان فارسی دیری نپایید.

در این دوره، حاشیه‌نویسی‌های متعددی بر تاریخ‌های قدیم به نثر ساده انجام گرفت. نثر ساده این دوره فصیح و بلیغ است.

جمال گل گواه آمد که بخشش‌ها ز شاه آمد / اگرچه گل بنشناسد هوای سازواری را

عاشقان را گر به آتش می‌پسندد لطف دوست / تنگ چشمم گر نظر در چشمه کوثر کنم

ما در پیاله عکس رخ یار دیده‌ایم / ای بی‌خبر ز لذت شرب مدام ما

نگه محو جمال اوست اما چشم آن دارم / که دل هم قطره اشکی گردد و بر چشم تر پیچد

مجو درستی عهد از جهان سست‌نهاد / که این عجوزه عروس هزار داماد است

 مِی خور که عاشقی نه به کسب است و اختیار / این موهبت رسید ز میراث فطرتم

 بیابان پر از مار دیدم به خواب / جهان پر ز گرد، آسمان پر عقاب

 بیا که هاتف میخانه دوش با من گفت / که در مقام رضا باش و از قضا مگریز