شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 12691

سرشک من که ز طوفان نوح دست برد / ز لوح سینه نیارست نقش مهر تو شست

نیم چون خاکیان آلوده گرد کدورت‌ها / صفای چشمه مهتاب دارد جان پاک من

در نعل سمند او، شکل مه نو پیدا / وز قد بلند او، بالای صنوبر پست

نقطه خال تو را دید به پرگار وجود / یکسر از دایره عقل، برون شد دل من

جایی نرسد کس به توانایی خویش / الّا تو چراغ رحمتش داری پیش

حالی است چو زلف تو مشوّش ما را / عیشی است چو پاسخ تو ناخوش ما را

آفتاب فتح را هر دم طلوعی می‌دهد / از کلاه خسروی، رخسار مه سیمای تو

کس این کند که ز یار و دیار برگردد / کند هر آینه چون روزگار برگردد