شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9611

این تهمت حقیرتر از آن است که چون او بنده‌ای امانت خود را بدان معیوب گرداند یا حرص آن خرد او را مهجوب گرداند.

و از حقوق پادشاهان بر خدمت‌کاران گزارد حقّ نعمت و تقریر ابواب مناصحت است و نیز پرهیز از مخالفت.

هیچ چیز در موازنه دوستان مخلص نیاید که در ایّام راحت معاشرت خوب از ایشان متوقّع باشد در ایّام محنت مظاهرت به صدق.

چون مجمع به عوام و خواص آراسته گشت، زیرک زبان فصاحت و ابروی صباحت بگشاد و همگی را به لطایف چاکرنوازی و غرایب دلجویی بنواخت.

از همت است هرکه به جایی رسیده است / بی‌بال و پر، به عالم بالا پرنده کیست؟

گرچه بیرون ز رزق نتوان خورد / در طلب کاهلی نشاید کرد

همت بلند دار که آسیب کم رسد / آن را که چون عقاب بود آشیان بلند

ویران کردم به‌دست خود خانۀ دل / چون دانستم که گنج در ویرانی است

بگشا پسته خندان و شکرریزی کن       خلق را از دهن خویش مینداز به شک

 بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد             بهار عارضش خطی به خون ارغوان دارد

چو عاشق می‌شدم گفتم که بردم گوهر مقصود               ندانستم که این دریا چه موج خون‌فشان دارد

بگفت این و ز نرگس اشک چون مل       فروبارید بر دو خرمن گل