شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19800

خوش است درد که باشد امید درمانش/دراز نیست بیابان که هست پایانش

با زمانی دیگر انداز ای که پندم می‌دهی/کاین زمانم گوش بر چنگ است و دل در چنگ نیست

یار من آن‌که لطف خداوند یار اوست/بیداد و داد و ردّ و قبول اختیار اوست

بگویم تا بداند دشمن و دوست/که من مستی و مستوری ندانم

به پای خویشتن آیند عاشقان به کمندت                                                         که هر که را تو بگیری ز خویشتن برهانی

با سخن‌های تلخ چون زهرت                                                                    عیش من خوش‌تر از شکر باشد

گر در طلبت رنجی ما را برسد شاید                                                               چون عشق حرم باشد، سهل است بیابان‌ها

هر آن‌چه بر سر آزادگان رود زیباست                                                     علی‌الخصوص که از دست یار زیباخوست

 چنین است گردنده گوژپشت                                          چو نرمی نمودی بیابی درشت

چنین است رسم سرای درشت                                        گهی پشت بر زین، گهی زین به پشت

چنین است رسم سرای فریب                                        گهی بر فراز و گهی بر نشیب

 چنین است رسم سرای سپنج                                         گهی ناز و نوش و گهی درد و رنج