شرکت در آزمون آنلاین دین و زندگی 1 (رشته انسانی) - درس دهم : اعتماد بر او | آزمون شماره 11836

«ارادَنی اللهُ بِضُرّ» _ «فَهُوَ حَسبُه»

«ارادَنی اللهُ بِضُرّ» _ «حَسبیَ اللهُ»

«ما تَدعون مِن دونِ اللهِ» _ «فَهُوَ حَسبُه»

«ما تَدعون مِن دونِ اللهِ» _ «حَسبیَ اللهُ»

سررشتة کارها را به خدا می‌سپارند _ به آرمان‌های بزرگ می‌اندیشند.

سررشتة کارها را به خدا می‌سپارند _ به درگاه خداوند پناه می‌برند.

یاد خدا آن‌ها را آرام می‌کند _ به آرمان‌های بزرگ می‌اندیشند.

یاد خدا آن‌ها را آرام می‌کند _ به درگاه خداوند پناه می‌برند.

«قل افرایتم ما تدعون من الله»

«ان ارادنی الله بضرّ هل هن کاشفات ضّره»

«قل حسبی الله علیه یتوکّل المتوکّلون»

«من یتوکّل علی الله فهو حسبه»

آرامش یافتن با یاد خداوند _ خداوند اسرار را می‌داند و بر اندیشه‌ها آگاه است.

آرامش یافتن با یاد خداوند _ سررشتة کارها به دست خداوند است.

روی آوردن به درگاه خداوند _ سررشتة کارها به دست خداوند است.

روی آوردن به درگاه خداوند _ خداوند اسرار را می‌داند و بر اندیشه‌ها آگاه است.

در برابر ارادة خدا تمام عوامل مؤثر، تأثیرگذاری خود را از دست می‌دهند.

خدای رحمان همة موجودات را آفرید و رحمتش را در همه‌جا و بی‌انتها گستراند.

حوادث جهان و از جمله کارهای انسان، تحت ارادة خداوند و مظهری از قضا و قدر اوست.

اگر عشق و محبت انسان از امور محدود فراتر رود، دل به سرچشمة کمالات خواهد سپرد.