شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس ششم : مجاز | آزمون شماره 17200

بر سر تربت ما چون گذری همّت خواه / که زیارتگه رندان جهان خواهد بود

نعیم هر دو جهان پیش عاشقان به ‌جویی / که این متاع قلیل است و آن عطای کثیر

به خدا که پرده از روی چو آتشت برافکن / که به اتّفاق بینی دلِ عالمی سپندت

اگر نزاری و زردی مرا ز عشق رسید / نه عاشق است درخت از چه گشت زرد و نزار

دور از انصاف است پیچیدن سر از سودای ما / عذرخواه دست خالی چهره چون زر ببین

در آرزوی لعل تو بینم که هر نفس / جانم چو جام می به لب آید هزار پی

من کیستم ای نگار چالاک / تا جامه کنم ز عشق تو چاک

با خودی در تنگنای دیده موری اسیر / خیمه بیرون زن ز خود ملک سلیمان را ببین

همه شب تا به سحر از غم رویت شادیم / به امیدی که بیایی تو به غم‌خواری ما

اگر روزی به دست آرم سر زلف نگارم را / شمارم مو به مو شرح غم شب‌های تارم را

از بناگوش و خط سبز تو بس در عجبم / کز کجا برگ گلی مشک ‌تر آورده برون

مسلم است بر آن شمع‌ها سرافرازی / که زندگانی خود را به انجمن بخشند