شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 194

دوستی او بلاست؛ من غلام آن که به بلای او مبتلاست.

در دلش هیچ غم نیامدی و لب از خنده فراهم.

نادان را به از خاموشی نیست و اگر این مصلحت بدانستی، نادان نبودی.

ملک بی دین باطل است و دین بی ملک ضایع.

دانه باشی مرغکانت برچنند/ غنچه باشی کودکانت برکنند

برگ بی برگی بود ما را نوال/ مرگ بی مرگی بود ما را حلال

ما برون را ننگریم و قال را/ ما درون را بنگریم و حال را

تو را صبا و مرا آب دیده شد غماز/ وگرنه عاشق و معشوق راز دارانند

یکی از صلحای لبنان مقامات او در دیار عرب مذکور بود و کرامات مشهور

علم در همه بابی لایق است و عالم در آن باب بر همه فایق.

از آسمان تاج بارد اما بر سر آن کس که سر فرود آرد

و تو شکر خدا کن به هنگام رنج و شکر او کن به وقت رستن از رنج

دین خویش از آشوب ریا پاک دار و قصد خویش در جستن کیمیای حقیقت درست کن

منازعان پیوسته خاک تخلیط در قدح جاه او همی‌انداختند

چو آتش برخیزد تیزی نکند خار

دوست دارد بنده‌ای را که در او زارد. و از کردۀ بد خویش بدو نالد

ای حجت را یاد و انس را یادگار

ما گل دل دوستان خود را به زلال رضای خود سرشتیم آن‌گه کالبد را بر فتراک دل بستیم

خاکیان نرگس روضۀ جودند و سرو باغ وجودند

همی از آسمان اسرار باران انوار باریدن گرفت؛ خاک عنبر گشت و سنگ گوهر گشت