شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوازدهم : کنایه | آزمون شماره 13961

فاش شد این عشق تو بی‌قصد ما / بند بدرید ز دل جست جست 

بازرسیدیم ز میخانه مست / باز رهیدیم ز بالا و پست 

کشیده بهر تو زخم زبانها / شنیده طعنههای همچو آتش 

اینجا کسی است پنهان خود را مگیر تنها / بس تیز گوش دارد مگشا به بد زبان را

دسته گل به آب دادن : اشتباه بزرگ مرتکب شدن 

دست و پا گم کردن : هول شدن 

ثابت قدم بودن : با اراده بودن 

تنگدست بودن : خسیس بودن 

فرو رفت از غم عشقت دمم دم می‌دهی تا کی / دمار از من برآوردی نمی‌گویی برآوردم

آن غم که ز عشاق بسی گرد برآورد / بیرون ز در است این دم و از بام فرود او

در ره آن سهی قدم پای به گل شده فرو / آه اگر بیاورد سر به من حزین فرو

آبی که مرا نزدِ بزرگان جهان بود / خوش‌خوش همه بر باد غم عشق تو دادم