شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 31430

پارسازاده‌ای را نعمت بی‌کران، از ترکه عمان به دست افتاد، فسق و فجور آغاز کرد و مُبذّری پیشه گرفت. فی‌الجمله نماند از سایر معاصی که نکرد و منکری که نخورد.

بدان که خدای تعالی در ظاهر کعبه بنا کرده، که او را از سنگ و گل است و در باطن کعبه‌ای ساخته که از جان و دل است.

آن سلطان دنیا و دین، آن سیمرغ قاف یقین، آن گنج عالم عزلت، آن گنجینه اسرار دولت، آن شاه اقلیم اعظم، آن پرورده لطف و کرم … گفت.

مردی صد دینار در آستین داشت. بر دستارچه بسته از آستین بیرون گرفت و بدین طرارّ داد و گفت: ای برادر این امانت است.

گفت خاموش که در پسی مردن به که حاجت پیش کسی بردن. (ناکامی)

طریقتی است که تا اشتها غالب نشود نخورند و هنوز اشتها باقی بود که دست از طعام بدارند. (نفی شکم‌پرستی)

رنجوری را گفتند دلت چه خواهد؟ گفت: آن که دلم چیزی نخواهد. (وارستگی)

ظاهر حالش به نعمت دنیا آراسته و خسّت نفس در وی متمکّن. (خشک‌دستی)

وجود واژگان کهن

وجود آرایه‌های جناس و کنایه

نکوهش دشمن‌ستیزی

حذف فعل به قرینه معنوی

استفاده فراوان از واژگان عربی

استفاده از آرایه‌هایی چون تشبیه و تضاد و تلمیح

حذف یک فعل

ایجاز

دفتر گل را فلک کرد به شنگرف رنگ / زرّین شیرازه زد هر ورقی را جدا

پنجه ساقی گرفت مرغ صراحی به دام / ز آتش صبح اوفتاد دانه دل‌ها به تاب

رنجور سینه‌ام لب و زلفش دوای من / کاین درد را بنفشه به شکّر نکوتر است

هستی جاوید ما در نیستی پوشیده است/ در سواد فقر باشد چشمه حیوان ما