شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18339

هر نفسی که فرو می رود ، ممدّ حیات است و چون بر می آید مفرّح ذات

ملک بی دین باطل است و دین بی ملک ، ضایع

آن را که فرمان نبرند، سر رشته کار از دستش برون است.

توانگری به هنر است و بزرگی به خرد

مهر و وفا ز طینت سیمین‌بتان مجوی / رسم محبّت از دل نامهربان مخواه

 با عاشقان جور و جفا با ناکسان مهر و وفا / این رسم نو در دل مرا داغ کهن خواهد شدن

رسم عشّاق وفا، خوی بتان بد عهدی است / این حکایت نه به عهد تو و دوران من است

 تو محبوبی ز تو رسم وفاداری نمی‌آید / جفا کردم تو را هر گه که تکلیف وفا کردم

به نام خداوند جان و خرد / کزین برتر اندیشه برنگذرد

 دمی آب خوردن پس از بدسگال / به از عمر هفتاد و هشتاد سال

 ای در دل شب ستاره نورانی / جانت چو چراغ روشن و عرفانی

نگشت آسایشم یک لحظه دمساز / گهی از گربه ترسیدم گه از باز

تناور، فربه و قوی‌جثّه

غبطه، رشک و آرزو

ظامن، کفیل و برعهده‌گیرنده غرامت

حضیض، پست و پایین

از رحمت تو کم نشود گر به فضل خویش                                                           منّت نهی و عفو کنی سیّئات ما

دوران شرّ و فتنه و طوفان و حیرت است                                                           ظلمت حجاب راه شد از شش جهات ما

نوح عنایت توبه به کشتی مغفرت                                                                     سعیی کند مگر به خلاص و نجات ما

آلایشی که رفت به آب کرم بشوی                                                                    تنزیه ذات پاک تو دارد نه ذات ما