شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 13159

ما ملامت را به جان جوییم در بازار عشق/ کنج خلوت پارسایان سلامت‌جوی را

تا خار غم عشقت آویخته در دامن/ کوته‌نظری باشد رفتن به گلستان‌ها

سعدیا گر در برش خواهی چو چنگ/ گوشمالت خورد باید چون رباب

خدنگ غمزه از هر سو نهان انداختن تا کی/ سپر انداخت عقل از دست ناوک‌های خونریزت

نیست شاه آن کس که دارد گنج گوهر بی شمار/ هر که را سدّ رمق هست از جهان، اسکندر است

چشم ما را شد رگ خواب گران، موی سفید/ بادبان بر کشتی دریایی ما لنگر است

شکرستان با وجود حرص باشد شوره زار/ با قناعت چشم تنگ مور، تنگ شکر است

خیره چشمان را نباشد در حریم حُسن راه/ از دو چشم شوخ، جای حلقه بیرون در است

فرو بارید بارانی ز گردون / چنان چون برگ گل بارد به گلشن

شبی دارم سیاه از صبح نومید / در این شب، روسپیدم کن چو خورشید

ندارم طاقت این کوره تنگ / خلاصی ده مرا چون لعل از این سنگ

همی راندم فرس را من به تقریب / چو انگشتانِ مرد ارغنون‌زن