شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 513

ای آن‌که به دهر، نام تو شاهرخ است/ پیوسته تو را به حضرت شاه، رخ است

جبرئیل از منتهای سدره آمین می‌کند/ چون دعای شاه عادل بایسنقر می‌کنم

پادشاه وقت غازان را اگر بینی بگو/ کای همه ایام تو میمون‌تر از روز ظفر

چون ملکشاه شد جهان‌آرای/ آن که بودش لقب جلال‌الدّین

خواجوی کرمانی

سعدی

مولوی

شاه نعمت‌الله ولی

بیا که رشک گلستان شده است خارستان/ شمیم باد بهار آید از بهارستان

امید هست که روی ملال در نکشد/ از این سخن که گلستان نه جای دلتنگی است

نشاط و کامرانی کرد خورشید/ بر ایشان زرفشانی کرد جمشید

چند گویم سخن باغ که همچون خار است/ بوستان در ره عشاق تو با چندین گل

در غزل توجه خاصی به سعدی و مولوی داشته است.

قصایدی نیز در سبک عراقی دارد.

لحن سخن او گزنده، طنزآمیز و سرشار از خیرخواهی و اصلاح‌طلبی است.

مثنوی جمشید و خورشید او به شیوۀ داستان‌های نظامی سروده شده است.

گسترش یافتن زبان و ادبیات فارسی در ناحیه عراق عجم- سلجوقیان

به وجود آمدن قالب های جدید در شعر و نثر- غزنویان

گرایش نثر به سمت جریان ساده نویسی در آثار تاریخی- سلجوقیان

کمرنگ شدن قصیده که پیش از این در خدمت فرمانروایان بود- غزنویان