شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس یکم : نیکی | آزمون شماره 260

ایهام

تشبیه

کنایه

مجاز

چندین شجر وفا نشاندم/ وز وصل تو ذره ای ثمر نی

که عاشق قدر وصل آنگاه داند/که عاجز گردد از هجران آجل

عاشق و رندم و میخواره به آواز بلند/ وین همه منسب از آن حور پریوش دارم

قرض از هجر اگر شادی دشمن بودست/دشمنم شاد شد و سخت بیاسود بیا 

سواران جنگی نگهدارشان/ بدان گه که شد سخت پیکارشان

کوهی که بر او زلزله قادر نشد او را/از حلم تو یک ذرّه سکونی و قرار نیست

سودای قدیم آتش افزای شده است/آن های تو کو که وقت هیهات شده است

این تطاول که کشید از غم هجران بلبل/تا سراپرده گل نعره زنان خواهد شد 

تجلّی در دل هر ذرّه شور چشمکی دارد / گره در کار بینایی میفگن دیده‌ای واکن (ارزش و برتری دل)

منزل حافظ کنون بارگه پادشاست / دل بر دلدار رفت، جان بر جانانه شد (رسیدن به مقام وصل)

با زمانی دگر انداز ای که پندم میدهی / کاین زمانم گوش بر چنگ است و دل در چنگ نیست (بی‌توجهی به ملامت و ملامتگران)

هر که نتواند ز دوش خلق باری بر گرفت / از گرانجانی حیاتش بار بر عالم بود (توصیه به یاری مردم)

جناس ناقص- تضاد

جناس تام- استعاره

جناس تام- تشبیه

جناس ناقص- تشبیه