شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس نهم: موازنه و ترصیع | آزمون شماره 28805

خالق و رازق زمین و زمان/ حافظ و ناصر مکین و مکان

ای ثنای تو سروران را ورد/ وی لقای تو اختران را فال

هر آن وصفی که گویم بیش از آنی/ یقین دارم که بی شک جان جانی

کفر بود نفی ثباتش مکن/ جهل بود وقف جهاتش مکن

زبانش توان ستایش نداشت/ روانش گمان نیایش نداشت

ما چو ناییم و نوا در ما ز توست/ ما چو کوهیم و صدا در ما ز توست

دانه باشی مرغکانت بر چنند/ غنچه باشی کودکانت بر کنند

شاکر نعمت به هر مقام که بودیم/ داعی دولت به هر طریق که هستیم

نه هر که بست کمر راه و سروری دارد/ نه هر که داشت زره نهمت و خطر دارد

دورها چرخ را بپیمودند/ قرن‌ها نیز هم بپیمایند

چه بیم داری از شیر کو ندارد چنگ/ چه خیر جویی از خوشه کو ندارد بر

خار دیوارم که از برگ و نوا بیطالعم/ از ثبات خویش در نشو و نما بیطالعم

بحر را بگذاشت در تسلیم خویش/ کوه را افسرده کرد از بیم خویش

در پناه اوست موجودی که هست/ وز رضای اوست مقصودی که هست

ز دانش بهره دارد یا ندارد/ چو شیران زهره دارد یا ندارد

هوا چون نافۀ مشکین معطر/ چمن چون عالم عِلوی منوّر