شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10519

ببوی لعل میگونش به ظلماتی در افتادم  / که گر میرم ز استسقا نجویم آب حیوان را

من از تو سیر نگردم که صاحب استسقا  /  نه ممکن است که هرگز رسد به سیرابی

با چنان زلف و چنان چشم دلاویز ای عجب /  جای کی ماند درین دل توبه و پرهیز را؟

من که از آتش دل چون خم می در جوشم  / مهر بر لب زده خون می‌خورم و خاموشم

دو                      
 

سه                      

چهار 

پنج

چون شیر مادر است مهیّا اگرچه رزق / این جهد و کوشش تو به جای مکیدن است

جهد رزق ار کنی ور نکنی / برساند خدای عزّوجل 

هر کجا خطّ مشکلی بکشند / جهد کن تا برون خط باشی

گر من سخن درشت نگویم تو نشنوی / بی جهد از آینه نبرد زنگ صیقلی

چون تو از بهر تماشا بر زمینی بگذری / هر نباتی زان زمین رویید گردد افتخار

برشوند از پل آتش که اﺛیﺮش ﺧﻮاﻧﻨﺪ / پس به صحرای فلک جای تماشا بینند

دیده شکیبد ز تماشای باغ / بی‌گل و نسرین به سر آرد دماغ

برخیز که موسم تماشاست / بخرام که روز باغ و صحراست