شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18982

پیرمردان محترمانه به حرف جوانان گوش می‌دادند و جوانان صمیمانه به پیران عشق می‌ورزیدند.

جوانان به نگاهشان دل سیاهی را می‌کاویدند تا از اعماق تاریکی‌ها خاطرات روشن را به یاد آورند.

می‌کوشید که نفاق و خودپرستی و جنایت را از میان بردارد و نهال یکتاپرستی و صفا و وفا بنشاند.

آن‌گاه که رشته‌ای نامرئی قلب‌های همه را به هم پیوند می‌داد میان آن‌ها عشق، دوستی و برادری موج زد.

برو پاس درویش محتاج دار / که شاه از رعیت بود تاجدار 

از عدالت نبود دور گرش پرسد حال / پادشاهی که به همسایه گدایی دارد

چون شبان گله ای، از قبل شاه بزرگ / شه در این گله به فرمان خدا چوپان است 

رعیت پروری خواهیم اگر زین شب عجب نبود / که شاید خواستن از پاسبانان، پاسبانی را

همت اگر سلسله‌جنبان شود / مور تواند که سلیمان شود

ز کوشش به هر چیز خواهی رسید / به هر چیز خواهی کماهی رسید

کار ما غیر از امید و بیم نیست / هر کسی را همت تسلیم نیست

رهین منت و مهمان خوان این و آن تا کی / غلام همت خود باش و فکر زندگانی کن

خود آینه‌ای در دو جهان حسن تو را نیست / درگاه تجلّی به‌جز از دیده نظّار

چه مهر است آن نمی‌دانم که عالم هست در آتش / ز روی خویش بخشد نور هر دم چشم بینا را

ساکن نشود بحر دل مغربی از جوش / یا رب ز چه بادست که در جنبش و جوش است

روی تو عیان است ولیکن چه توان کرد / ادراک اگر می‌نکند دیده اعمی