شرکت در آزمون آنلاین پیام‌های آسمان هفتم - درس اوّل-بینای مهربان | آزمون شماره 4895

مردمان اندر فقر و غنا، هر کسی سخن گفته‌اند و خود را چیزی انتخاب کرده و من آن انتخاب کنم که حق مرا انتخاب کند و مرا اندر آن نگاه دارد. اگر توانگر داردم غافل و گذشته نباشم و اگر درویش داردم حریص و معرض نباشم.

در بارانی عظیم به دهی رسیدم و سرمای زمستان مرا غلبه کرده بود و تن پوش بر تن من تر گشته. به مسجدی رسیدم. مرا اندر آن‌جا راه ندادند، دیگر مسجد و سومی هم چنان. عاجز آمدم و سرما بر تن من قوت گرفت. دامن خود به آتش کشیدم، دود آن به زیر من برآمد. جامه و رویم سیاه شد. آن شب به مراد خود رسیده بودم.

و اندر اخبار است که روزی پیغمبر صَلّی اللّهُ عَلَیه و سَلَّم گرد پای نشسته بود. جبرئیل آمد و گفت: «یا محمّدُ، إجْلسْ جِلْسَةَ العبید. بنده‌ای، چون بندگان نشین اندر حضرت خداوند، تعالی.»

وی را زن و فرزند نیست هرچه اندر وهم صورت گیرد و اندر خرد اندازه بندد، وی جلّ جلالُه آفریدگار آن است و دارنده و پروردگار آن.

اختیار انسانی در دچارِ دردسر شدنِ انسان‌ها دخیل نیست.

اختیار انسانی گاهی باعث می‌شود انسان خود را از حفاظت خداوند محروم کند.

انسانی که از سر نادانی گناهی می‌کند، دیگر راهی برای بازگشت باقی نمی‌گذارد.

رحمت خداوندی ارتباطی به محافظت او از بندگانش ندارد.

دیدن جلوه‌های خلقت _ چشم

تبعیت و احترام _ پدر و مادر

صدقه‌دادن به فقرا _ ثروت

دروغ گفتن _ زبان

شکرگزاری از خداوند، بعضاً و به‌ندرت مایة افزونی نعمت است.

خداوند تابع زمان نیست پس شکر ما در کاهش یا افزایش نعمات ما تأثیر ندارد.

کفران نعمت، بر خلاف شکر نعمت، در میزان نعمت‌های انسان‌ها مؤثر است.

شکرگزاری قطعاً مایة افزونی نعمت است.