شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس نهم: موازنه و ترصیع | آزمون شماره 25134

ای زبان هم گنج بی‌پایان تویی/ ای زبان هم رنج بی‌درمان تویی

چرا مطرب نمی‌خواند سرودی؟/ چرا ساقی نمی‌گوید درودی؟

ما ز بالاییم و بالا می‌رویم/ ما ز دریاییم و دریا می‌رویم

ما برون را ننگریم و قال را/ ما درون را بنگریم و حال را

صولت برد آرمیده بود و اوان دولت ورد رسیده.

توانگری به هنر است نه به مال؛ و بزرگی به عقل است نه به سال.

ارادت بیچون، یکی را از تخت شاهی فرود آرد و دیگری را در شکم ماهی نکو دارد.

دل به غیر او نبستیم و ره به غیر او نبردیم.

مانده در محکم و گران‌بندی است / بسته در تنگ و تیره‌زندانی است

نه از این اخترانم اقبالی است / نه از این روشنانم احسانی است

نکته‌ای رانده‌ام که تألیفی است / قطعه‌ای گفته‌ام که دیوانی است

نه چو من عقل را سخن سنجی است / نه چو من نظم را سخن دانی است

خرد زنده جاودانی شناس / خرد مایه شادمانی شناس

کریمان را به دست اندر درم نیست / خداوندان نعمت را کرم نیست

بیا ساقی می ما را بگردان / بدان می این قضاها را بگردان

نه دستی داشتم بر سر، نه پایی داشتم در گل / به‌دست خویش کردم این چنین بی‌دست و پا خود را

بحر را بگذاشت در تسلیم خویش/ کوه را افسرده کرد از بیم خویش

در پناه اوست موجودی که هست/ وز رضای اوست مقصودی که هست

ز دانش بهره دارد یا ندارد/ چو شیران زهره دارد یا ندارد

هوا چون نافۀ مشکین معطر/ چمن چون عالم عِلوی منوّر