شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 1681

ادبیات سیاسی در ایران از رهگذر نقد شرایط موجود در این عصر شکل گرفت.

ترجمه و نشر کتاب‌های غربی در شکل‌گیری جنبش ضد استعماری و ضد استبدادی این دوره نقش داشت.

از شاخص‌ترین درون‌مایه‌های شعر فارسی در این دوره «آزادی، قانون و وطن» بود.

آخوندزاده، طالبوف و میرزا آقاخان کرمانی از شاعران منتقد بودند که به شکل‌گیری ادبیات بیداری کمک کردند.

حبس و تبعید و زبان‌بستن و مردم‌کشتن / بهر تحصیل شهی، زشتی و بدکرداریست

ناقه سنگین می‌رود در هر قدم گویی ز شوق / روح مجنون چنگ در دامان محمل می‌زند

خودکشی باشد قمه بر سر زدن، آن تیغ تیز / بر سر دشمن زنید و خویش را احیا کنید

امروز ای فرشته رحمت بلا شدی / خوشگل شدی، قشنگ شدی، دلربا شدی

داور اگرچه شخصاً آدم درستکاری بود ولی حیف و میل مال را در راه پیشرفت امور به چیزی نمی‌شمرد.

یک دسته را به اسم مطیع کردن ایل بفرستد به طرف جنوب و یک دسته را هم به اسم تسخیر آذربایجان بفرستد به طرف شمال.

می‌گویند آن‌ها که تا دیروز خر هم نمی‌توانستند کرایه کنند حالا چون آخرالزمان نزدیک شده به قیمت صلوات اسب می‌خرند.

دنبال کسی می‌گشتند که نقش حضرت آدم را ایفا کند. تصادفاً کسی را پیدا کرده بودند اما می‌گفت مرا بکشید هم آدم نمی‌شوم.