شرکت در آزمون آنلاین پیام‌های آسمان هفتم - درس اوّل-بینای مهربان | آزمون شماره 5183

دوام دولت اندر حق شناسی ا ست / زوال نعمت اندر ناسپاسی است

مکن در هیچ کاری ناسپاسی / رضا ده در قضا گر حق شناسی

چه جای شکر و شکایت ز نقش نیک و بد است / چو بر صحیفه ی هستی رقم نخواهد ماند

هنوزت سپاس اندکی گفته‌اند / ز بیور (هزار) هزاران یکی گفته‌اند

شکر نعمت وجود پیامبران و امامان،‌ پیروی از فرمایش‌های آنان است.

دروغ‌گفتن، ناسپاسی از نعمت زبان است.

احترام به معلّم، شکر نعمتِ وجود اوست.

شکر نعمت گوش، گوش‌دادن به نداهای شیطانی است.

حقّ نعمت شناختن در کار / نعمت افزون دهد به نعمت‌خوار

به جان گفت باید نفس بر نفس / که شکرش نه کار زبان است و بس

زمانه کیست که در نعمتش کند کفران / سپهر کیست که در خدمتش کند تقصیر

کفران نعمتش سبب قطع وصل شد / زینش بتر سزاست دل ناسپاس ما

مرور زیبایی‌های آفرینش با شگفتی و اعجاب باید با تأمّل و عبرت همراه باشد.

آراستگی و پاکدلی، ما را با جهان پرشکوه الهی همراه و همسایه می‌کند.

فرصت‌ها مثل گذشتن ابرها می‌گذرد، فرصت‌های خوب و عزیز را دریابید.

آفریدگار همة شکوفه‌ها و زیبایی‌ها، اوست که همیشه با ماست.