شرکت در آزمون آنلاین جامعه‌شناسی 3 - درس اول: ذخیرۀ دانشی | آزمون شماره 3227

دانشِ علمی به دانشِ تجربی محدود نمی‌شود، بلکه دانش‌هاي فراتجربی مانند دانش‌هاي عقلانی و وحیانی را نیز شامل می‌شود.

دانش‌ها کشف و بازخوانی واقعیت نیستند، بلکه خلق و بازسازي آن هستند که انسان‌ها براي سامان‌دادن به زندگیِ خود تولید می‌کنند.

دانشِ علمی به‌دلیل امکان اعتباریابی، نسبت به دانشِ عمومی از اعتبار بيشتري برخوردار است.

دانشِ عمومی و دانشِ علمی رابطه‌ی متقابل دارند؛ بر یک‌دیگر اثر گذاشته و از هم اثر می‌پذیرند و به‌مرور متناسب می‌شوند.

دانشِ عمومی پایه و اساس هرگونه دانشی ازجمله دانشِ تجربی است- دانش‌ها نه کشف و بازخوانی واقعیت بلکه بازسازی واقعیت هستند- دانشِ علمی برای حفظ هویت خود باید از ورود دانشِ عمومی به قلمرو علم جلوگیری کند.

همه‌ی دانش‌ها دانشِ حاصل از زندگی است- اعتقاد به برتري دانشِ تجربی بر دانشِ حاصل از زندگی بی‌اعتبار است. در برخی از نحله‌های این دیدگاه، مرز دانشِ علمی و دانشِ عمومی فرو می‌پاشد.

در برخی از نحله‌های این دیدگاه، مرز دانشِ علمی و دانشِ عمومی فرو می‌پاشد- دانشِ عمومی پایه و اساس هرگونه دانشی ازجمله دانشِ تجربی است- دانشِ علمی به‌دلیل امکان اعتباریابی، نسبت به دانشِ عمومی از اعتبار بیشتري برخوردار است.

دانشِ علمی به‌دلیل امکان اعتباریابی، نسبت به دانشِ عمومی از اعتبار بيشتري برخوردار است- دانشِ علمی براي حفظ هویت خود باید از ورود دانشِ عمومی به قلمرو علم جلوگيري کند- دانش‌ها نه کشف و بازخوانی واقعیت بلکه بازسازی واقعیت هستند.

این گروه گمان می‌کردند که تنها روش کسب علم، حس و تجربه است و سایر علوم مانند اخلاق، فلسفه و علوم دینی را غیرعلمی می‌دانستند.

در اوایل قرن بیستم میلادی گروهی در جهان غرب پیدا شدند که علوم فراتر از مشاهده و تجربه را نادرست می‌پنداشتند.

این گروه در حوزه علوم انسانی و اجتماعی فقط دانش‌هایی را که با تجربه قابل اثبات باشد معتبر قلمداد می‌کردند.

آن‌ها با سخن گفتن از وحدت موضوع علوم به جای روش علوم و تأکید بر آن، این تلقی از علم را گسترش دادند.