شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 16504

طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق/ که در این دامگه حادثه چون افتادم

گناه چشم سیاه تو بود و گردن دلخواه/ که من چو آهوی وحشی ز آدمی برمیدم

نیست بر لوح دلم جز الف قامت یار/ چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم

تا شدم حلقه به گوش در میخانۀ عشق/ هر دم آید غمی از نو به مبارک‌بادم

تا دل گرم که گردد مشرق اقبال او / نور داغ عشق نبود رایگان چون آفتاب

خوبی پا در رکاب مه ندارد اعتبار / ای خوش آن حسنی که باشد جاودان چون آفتاب

هستی موهوم ما یک لب گشودن بیش نیست / چون حباب از خجلت اظهار خاموشیم ما

شوکت دریا نگنجد زیر دامان حباب / پردۀ ناموس چون سازد نهان دیوانه را

ﺻﻮﻓﻲ ﻫﻨﻮز ﺻﺎﻓﻲ رﻧﺪان ﻧﺨﻮرده اﺳﺖ         ﺳﺎﻗﻲ ﺑﺮاى او ﻗﺪﺣﻲ زﻳﻦ ﺳﺒﻮ ﺑﺒﺮ

ﺗﺎ ﻋﺮض رﻧﮓ و ﺑﻮ ﻧﻜﻨﺪ ﮔﻞ ﺑﻪ ﺑﺎغ رو      ﺑﻮﻳﺶ ﺑﻪ ﺑﺎد ﺑﺮده و رﻧﮕﺶ ز رو ﺑﺒﺮ

در زﺣﻤﺘﻢ ز درد ﺳﺮ و ﮔﻔﺖ و ﮔﻮى ﻋﻘﻞ      اى ﻋﻘﻞ از ﺳﺮم ﺑﺮو اﻳﻦ ﮔﻔﺖ و ﮔﻮ ﺑﺒﺮ

ﻣﻲ آورم ﺑﻪ ﭘﻴﺶ ﺗﻮ ﺣﺎﺟﺖ ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﻧﺪ     ﺣﺎﺟﺖ ﺑﻪ ﻧﺰد ﺻﺎﺣﺐ روى ﻧﻜﻮ ﺑﺒﺮ